Na studentskim domovima u Banjaluci, Istočnom Sarajevu i Foči istaknuti su transparenti kojima studenti šalju jasnu poruku o svom odnosu prema Republici Srpskoj i srpskim generalima.

„Republika Srpska nije genocidna, izdali ste nas!“ i „Naši generali nisu zločinci!“ – poruke su koje su osvanule na studentskim domovima i izazvale pažnju javnosti.

Isticanjem transparenata studenti su pokazali da ne pristaju na pokušaje da se Republika Srpska označava kao genocidna tvorevina, niti da se čitava generacija srpskih vojnih i političkih predstavnika svodi na etikete koje, kako smatraju, ne odražavaju istorijski kontekst rata u BiH.

Posebnu težinu ima činjenica da poruke dolaze od mladih ljudi – generacije koja nije neposredno učestvovala u ratnim događajima, ali koja očigledno ne želi da se odrekne identiteta, istorije i institucija Republike Srpske.

Reakcija je stigla i od studentskih organizacija. Unija studenata Republike Srpske i Studentski parlament Univerziteta u Istočnom Sarajevu zakazali su hitnu zajedničku sjednicu za 8. oktobar, nakon koje će biti održana i konferencija za medije.

Kako je navedeno, povod za sjednicu su upravo transparenti koji su se pojavili na studentskim domovima širom Srpske, ali i izjave i parole koje su tokom prethodnog mjeseca iznošene u okviru studentskih okupljanja i aktivnosti u Srbiji.

Biće razmotrene poruke koje se odnose na Republiku Srpsku, njen identitet i odnos prema srpskom narodu, ali i posljedice koje takve poruke mogu imati na međusobno povjerenje i saradnju studenata iz Srpske i Srbije.

Studentske organizacije poručuju da otvorena pitanja moraju biti predmet ozbiljnog razgovora, uz međusobno poštovanje i uvažavanje.

Za sada je, međutim, najglasnija poruka stigla upravo sa studentskih domova – kratka, direktna i bez mnogo prostora za različita tumačenja: Republika Srpska nije genocidna, a njeni generali, kako poručuju studenti, nisu zločinci.

Izbori su prošli, premijerska fotelja ostala je samo san, a stvarnost Banjaluke smrdi na pretrpane kontejnere i razbacane vreće. Gradonačelnik Draško Stanivuković, dok se hvali „modernizacijom“ i „evropskim standardima“, ostavio je građanima prizor koji podsjeća na improvizovanu deponiju.

Noćas su se ponovile iste sramotne scene: metalni kontejneri do vrha puni, crne vreće i kartoni razbacani ispred apoteka, kladionica i stambenih zgrada. Na društvenim mrežama, sarkastično su ovu katastrofu nazvali „Banjalučka porodica“ – porodica od smeća koja raste iz dana u dan.

Građani su ogorčeni: „Dan 25 čekam da se vrati limena kanta, a ovo je haos – puno stanova, malo mjesta za smeće“, poručuju stanari. Umjesto obećanih velikih kontejnera, postavljene su male „fensi“ bačve koje se pune za sat vremena, pa se otpad valja po trotoarima i zelenim površinama.

Dok Stanivuković sjedi u fotelji i priča o „razvoju“, Banjalučani hodaju kroz smrad. Ovo nije modernizacija – ovo je potpuni krah komunalne službe. Grad se pretvara u otvorenu deponiju, a gradska uprava se bavi promocijom i slikama.

Fotografije pretrpanih kontejnera govore više od bilo kakvih slogana. Ako Banjaluka želi da se predstavlja kao moderan grad, čiste ulice moraju biti osnovni standard, a ne luksuz. Građani ne traže spektakularne projekte, već redovan odvoz otpada, dovoljno velikih kontejnera i odgovornu reakciju kada problem postane očigledan.

Vrijeme je da se manje priča o „evropskim standardima“, a više radi ono što se vidi svakog dana – da Banjaluka bude čista. Građani imaju pravo da pitaju: ko je odgovoran za ovu lokaciju, kada će smeće biti uklonjeno i šta će se uraditi da se ista scena ne ponovi?

Banjaluka ne smije biti deponija. Bijes građana raste, a „Banjalučka porodica“ od smeća postaje simbol neodgovornosti gradske vlasti.

Draško Stanivuković ponizio je Stefana Nemanju, kao i autora spomenika Ljubomira Šćepanovića, nazivajući monumentalno djelo „ajatolahom“ i najavljujući da ga treba ukloniti.

Gradonačelnik Banjaluke, poznat po megalomanskim projektima kružnih tokova i betonskih „kulturnih simbola“, sada se samoproglasio stručnjakom za spomeničku kulturu i istorijske ličnosti. U svom nastupu, Stanivuković je javno uporedio najvećeg srpskog vladara, rodonačelnika Nemanjića, sa islamskim ajatolahom – što je izazvalo šok i ogorčenje.

„Jeste vidjeli onu sramotu? Kod Muzeja Republike Srpske. Neko je pomislio, ljudi, kad pogleda na spomenik, je l’ ono ajatolah?“, rekao je Stanivuković, dodajući da „ono moramo promijeniti, ono nije adekvatno Stefanu Nemanji“.

Vrijeđanje poklona i umjetnika

Spomenik Stefanu Nemanji u Banjaluci nije nastao kao hir lokalne vlasti, već je poklon novosadskog fonda „Dostojanstvo“ i organizacije „Treća Srbija“, djelo cijenjenog vajara Ljubomira Šćepanovića. Otkriven je 2014. godine povodom 900 godina od rođenja Nemanje, uz prisustvo patrijarha Irineja i najviših zvaničnika.

Stanivukovićeve riječi tako ne vrijeđaju samo istorijsku ličnost i simbol državotvornosti Srba, već i autora koji je svoje djelo poklonio Banjaluci, kao i institucije koje su stajale iza projekta.

Megalomanija umjesto poštovanja

Umjesto da čuva i njeguje spomeničku kulturu, Stanivuković je odlučio da se takmiči u veličini betonskih konstrukcija po kružnim tokovima. Njegova vizija „spomeničke kulture“ svodi se na samopromociju i monumentalne projekte bez duše, dok istorijske ličnosti poput Stefana Nemanje naziva „sramotom“.

Ovakav nastup nije samo politički gaf – to je sramotna uvreda za srpsku istoriju, jedinstvo, kulturu i umjetnost.

Negativni komentari na Iksu

Stanivukovićeva izjava izazvala je lavinu negativnih reakcija na društvenoj mreži Iks. Korisnici su ga nazvali „osionim i primitivnim“, „običnim fićfirićem“ i „bednim političarem“. Jedan komentar poručuje: „Draško, ne ruše se spomenici jer ne počinje svet od tebe i ne završava se sa tobom!“

Drugi su ga optužili za sklonost kiču i „potisnute nagone“ koje projicira kroz ogromne betonske objekte, dok je dio publike podsjetio da je spomenik Stefanu Nemanji bio prvi takav u Banjaluci i da ga je grad dobio kao poklon.

Neki komentari otišli su i dalje, podsjećajući da je Stanivuković „politički bijedna alternativa“ Dodiku i da ga kompromituju privatni skandali. Sve u svemu, društvene mreže su ga razapele – od kritike njegovog neznanja i oholosti, do podsjećanja da spomenici nisu tu da se ruše, već da se čuvaju.

Koliko je samo osion i primitivan ovaj Draško Stanivuković. Doduše to ide sa viškom nezarađenih para i manjkom obrazovanja.
Draško, ne ruše se spomenici jer ne počinje svet od tebe i ne završava se sa tobom!
Draško, to što ti voliš kič i što si oduševljen velikim predmetima je… pic.twitter.com/UF5eLXVzPm

— Мирослав Паровић (@MiroslavParovic) October 3, 2026